دانشمندان موفق شدند با استفاده از گرافین، ترانزیستوری تولید کنند که در فرکانس بسیار بزرگ 300 گیگاهرتز کار می‌کند. گرافین، نوعی نیمه‌هادی مطمئن است که به تدریج جایگزین سیلیکون در واحدهای پردازنده‌ی مرکزی (CPU) می شود.  به گزارش خبرگزاری الکترونیوز و به نقل از سایت فن‌آوری بیت، گرافین، گونه‌ای از کربن است که دارای شبکه‌ای به شکل لانه‌ی زنبور عسل است. طی تحقیقاتی که توسط دانشگاه پرینستون صورت گرفت، این نیمه‌هادی، به عنوان جایگزینی برای سیلیکون در پردازنده‌ها، در سال 2007 معرفی شد، ولی به سرعت از گردونه‌ی رقابت با سیلیکون خارج شد.

این روند، درست مانند سایر فن‌آوری‌های نویی است که توسط دانشگاه‌ها معرفی می‌شوند. ابتدا این فن‌آوری‍ها سر و صدای فراوانی در بازار ایجاد می‌کنند ولی اغلب از صحنه خارج می‌شوند.  دانشمندان به سادگی تمایلی به از دست دادن گرافین ندارند. گروهی از دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا واقع در لوس‌آنجلس، ترانزیستوری ساختند که از گرافین درست شده است و ماده‌ی اصلی سازنده‌ی آن نانوسیم‌ها هستند.  این ترانزیستور، با سرعت 300 گیگاهرتز کار می‌کند. این سرعت، تقریباً دو برابر سرعتی است که یک ترانزیستور معادل سیلیکونی می‌تواند کار کند؛ همچنین معادل سرعت ترانزیستورهای ساخته شده با گالیم آرسنید یا ایندیوم فسفید است. البته این دو ماده، گران‌قیمت و خطرناک نیز هستند. هزینه‌ای هم که برای ساخت یک ترانزیستور گرافینی صرف می‌شود، از هزینه‌ی ساخت ترانزیستورهای سیلیکونی بیشتر نیست. 

گرافین که انتظار می‌رود در سرعت‌های تراهرتز نیز ساخته شود، می‌تواند سیلیکونی جدید به شمار رود. هر چند، ساخت فقط یک ترانزیستور گرافینی، نمی‌تواند برای بهره‌برداری در cpu ها کافی و کاربردی باشد. واضح است که گروه پژوهشی دانشگاه کالیفرنیا که در زمینه‌ی فن‌آوری گرافین مشغول به فعالیت است، هنوز راه زیادی در پیش دارد تا بتواند ما را از لذت استفاده از ترانزیستورهای گرافینی در رایانه‌ها بهره‌مند سازد.