به گزارش خبرگزاری مهر، فناوری هایی که برای جمع آوری انرژی خورشیدی ابداع شده اند، از قبیل تجهیزات فتوولتائیک که فوتونهای نوری یا حرارت خورشید را جذب می کنند، به منظور ذخیره کردن انرژی خورشید ساخته نشده اند از این رو بخش اضافی انرژی خورشید که مقدار قابل توجهی را شامل می شود، برای همیشه به هدر خواهد رفت.

از این رو محققان MIT مطالعاتی انجام داده اند که می تواند منجر به ارائه شیوه ای جدید برای جذب و ذخیره کردن نور خورشید شود، شیوه ای که از پتانسیل کافی برای ذخیره سازی و قابل حمل کردن انرژی خورشیدی برخوردار است.

این مطالعات بر پایه مولکول "فولولین دیروتینیوم"  که از عنصری کمیاب، گران و پلاتین مانند به نام روتنیوم به دست می آید، انجام گرفته است.

محققان دریافتند زمانی که این مولکولها نور خورشید را دریافت می کنند، به حالتی ناپایدار تغییر شکل می دهند و با افزودن یک کاتالیزور به این ترکیب می توان مولکولها را به حالت اولیه آن بازگرداند.

این رفتار مولکولی می تواند از دیدگاه انرژی خورشیدی بسیار قابل توجه باشد زیرا مولکولها با نگه داشتن انرژی خورشیدی در خود به حالت ناپایدار درآمده و می توان در زمان نیاز با افزودن یک کاتالیزرو علاوه بر تغییر دادن مولکول به شکل اولیه، انرژی ذخیره شده در آن را نیز آزاد کرده و آن را به شکلهای مورد نیاز انرژی مانند الکتریسیته و یا حرارت تبدیل کرد.

محققان باور دارند این مولکولها می توانند در حالت مایع به عنوان ابزاری برای ذخیره و تبدیل کردن انرژی خورشیدی به کار گرفته شوند. تصور نهایی آنها ایجاد استخرهایی مملو از این مایع است تا انرژی خورشیدی را در خود ذخیره کنند و سپس آنها را با استفاده از شبکه لوله کشی به مناطق نیازمند انرژی انتقال داد تا انرژی نهفته در خود را به شکلهای مختلف آزاد کنند.

سوختی که از این مولکولها به دست آمده باشد می تواند حرارتی به اندازه 200 درجه ایجاد کند، حرارتی که برای گرم نگه داشتن خانه ها و یا حتی به کار انداختن یک موتور الکتریکی کافی خواهد بود.

بر اساس گزارش گاردین، تنها مشکل باقی مانده که بزرگترین مشکل نیز به شمار می رود، این است که دیروتنیوم بسیار گران قیمت است از این رو استفاده از آن به عنوان باطری های مایع قابل شارژ مجدد چندان کاربردی نخواهد بود از این رو محققان در تلاشند مولکولهایی ارزان قیمت تر را با ویژگی هایی مشابه اما هزینه ای پایین تر کشف کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان دانشگاه مک گیل کشف کردند که سیستمهای "جی. پی. اس" می توانند مشکلاتی جدی را در حافظه جهت یابی فضایی کاربران این دستگاهها ایجاد کند.

به طوریکه کاربرانی که اغلب از جستجوکنندگان ماهواره ای استفاده می کنند بیشتر از کسانی که با استفاده از نقشه های شناختی و ذهنی مسیر خود را پیدا می کنند با خطر بروز آلزایمر مواجه می شوند.

به گفته این محققان انسانها به طور کلی با استفاده از یکی از این متدها جهت یابی می کنند:

1- جهت یابی فضایی که در این روش مغز انسان نقاط مشخصی از مسیر را برای ساخت یک نقشه شناختی انتخاب می کند این نقشه در رسیدن به مقصد به ما کمک می کند.

2- استراتژی تحریکات و پاسخهایی که ما را همانند یک نوع سیستم هدایت خودکار خودروها راهنمایی می کند. این استراتژی که با مرور مسیر به ما می گوید که کدام راه برای رسیدن به مقصد بهتر است با روشی که کاربران "جی. پی. اس" مسیر خود را پیدا می کنند بیشترین نزدیکی را دارد.

این دانشمندان با استفاده از دستگاه رزونانس مغناطیسی کاربردی (fMRI) دریافتند کاربرانی که از هر دو روش موقعیت یابی استفاده می کنند بیشترین فعالیت نورونی را در فضایی از مغز دارند که این فضا با شکل دادن حافظه و جهت یابی فضایی مرتبط است این ناحیه هیپوکامپ نامیده می شود.

این محققان نشان دادند که استفاده بیش از حد از یک دستگاه "جی. پی. اس" با گذشت زمان می تواند منجر به آتروفی (تحلیل) هیپوکامپ شود این آتروفی، خطر مشکلات شناختی مثل آلزایمر را افزایش می دهد.

در افراد متاثر از این بیماری قبل از هر فضایی در مغز، هیپوکامپ شروع به تخریب می کند به همین علت اولین علائم آلزایمر در حافظه و جهت یابی نمایان می شود.

براساس گزارش دیلی تک، همچنین این دانشمندان کشف کردند حجم زیاد ماده خاکستری هیپوکامپ در بزرگسالانی که از استراتژی موقعیت یابی فضایی استفاده می کنند بسیار زیاد است.

این افراد در تستهای استاندارد توانستند نتایج بسیار بالاتری نسبت به کاربرانی که از این تکنیک طبیعی جهت یابی استفاده نمی کنند به دست آوردند.

این نتایج پیشنهاد می کند که حافظه فضایی فعالیت هیپوکامپ را افزایش می دهد. این افزایش موجب بهبود کیفیت زندگی می شود.

بهرحال این محققان به کاربران "جی. پی. اس" توصیه نکردند که دستگاه موقعیت یاب ماهواره ای خود را از پنجره خودرو به بیرون پرت کنند اما بهتر است که این کاربران هر چند وقت یکبار این دستگاه را کنار بگذارند و برای مسیریابی از حافظه فضایی خود استفاده کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر، دکتر پرویز پروین افزود: دانشجویان این رشته از طریق کنکور سراسری کارشناسی ارشد و از میان فارغ التحصیلان رشته های فیزیک، مهندسی برق و مهندسی پزشکی انتخاب می شوند.

وی با بیان اینکه در رشته فتونیک 26 واحد درس و 6 واحد پروژه پژوهشی ارائه می شود، اظهار داشت: فتونیک، لیزر، اسپکتروسکوپی لیزری، کریستال های فتونی، فتونیک مجتمع، اپتیک غیرخطی، تئوری و تکنولوژی ساخت ادوات نوری، فیبرهای نوری، سیستم های مخابرات نوری، روشهای عددی و شبیه سازی در مهندسی فتونیک، مکانیک کوانتومی کاربردی، اپتیک کوانتومی، آزمایشگاه فتونیک، آزمایشگاه لیزر و آزمایشگاه طیف سنجی از جمله دورسی است که در این رشته تدریس می شود.

مدیر گروه رشته مهندسی فتونیک با بیان اینکه لیزر کاربردهای بسیاری در مخابرات، پزشکی و صنعت دارد، ادامه داد: هدف اصلی راه اندازی رشته مهندسی فتونیک تربیت نیروهای متخصص در فناوری لیزر و آموزش روشهای پایه ای مورد نیاز برای طراحی مدارات مجتمع نوری و آشنایی با تکنولوژیهای ساخت این مدارات است.
پروین با اشاره به اینکه این رشته کاربردهای بسیاری در مخابرات نوری، پزشکی، فناوریهای نانو، صنایع ابزار دقیق و تجهیزات اندازه گیری و صنایع دفاعی دارد، خاطر نشان کرد: فتونیک واژه ای است که شاخه های الکترواپتیک، اپتو الکترونیک، کوانتوم الکترونیک و کوانتوم اپتیک را در برمی گیرد و وزارت علوم نیز برای فراگیری مرزهای دانش در عرصه فتونیک و لیزر مجوز راه اندازی رشته مهندسی فتونیک را در دانشگاه صنعتی امیرکبیر صادر کرده است. 

وی تاکید کرد: این رشته در بهمن ماه سال جاری با پذیرش 8 دانشجو در دانشکده مهندسی هسته ای و فیزیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر آغاز به کار می کند.